Wiertnice do budowy linii energetycznych — rurociągi, oznakowanie, ściany akustyczne

Budowa liniowa różni się od projektu wielkopowierzchniowego w czterech aspektach, które bezpośrednio określają wybór technologii i maszyn.

Setki punktów w regularnym rozkładzie gwiazd. Odległość punktów bazowych wynosi zwykle kilka jednostek metrów i powtarza się w całej długości trasy. W związku z tym decydujące nie jest wydajność w jednym punkcie, ale czas na punkt pomnożony przez liczbę takich punktów — a także zdolność maszyny do płynnego przemieszczania się bez konieczności ponownego wyposażenia.

Praca w trybie pracy. Trasu zwykle nie można zablokować. Pracuje się w jednym pasie ruchu, pod tymczasowym oznaczeniem drogowym, często w godzinach nocnych. Każdego dnia, gdy podstawowe ograniczenie nie jest możliwe do zastosowania, wydłuża się czas ograniczenia ruchu.

Ochronne pasy sieci inżynieryjnych. Obok komunikacji prowadzą przewody kablowe, sieci wodociągowe, gazowe oraz optyczne. Interwencja w pasie ochronnym ma swój tryb — a punkt bazowy znajduje się tutaj w innym miejscu niż ciągły otwór.

Zróżnicowany profil wzdłużny. Trasa przebiega przez zlewisko, zakrzywienie, przejazd między roślinnym terenem a zagęszczonym terenem zabudowanym. Profil gleby zmienia się w całej długości bez konieczności zmiany projektu.

Zabory i składowiska odpadów. W przypadku betonowania potrzebny jest przestrzeń na materiały, technologię i procesy mokre wzdłuż całej trasy. To właśnie to czyni liniową budowę najdroższą i najtrudniej wykonywalną.

To jest najbardziej wrażliwa część w przypadku budynków liniowych i zawsze stosuje się ten sam proces:

1. Znakowanie sieci przez administratorów. Przed rozpoczęciem prac należy uzyskać opinię i zdefiniować wszystkie sieci w trasie. Bez zdefiniowania sieci nie można zaczynać prac.
2. Próba kontrolna w punktach krytycznych. W miejscach, gdzie ścieżka punktów krzyżuje się z wytyczoną siecią, ręcznie wykonuje się sondę lub punkt przesuwany jest zgodnie z projektem.
3. DTH wiercenie przez twardy osłona. Tam, gdzie znajduje się nad przyczepną warstwą asfalt lub zagęszczony podłoże, stosuje się DTH precyzyjne wiercenie — kontrolowane i bez ryzyka uszkodzenia otoczenia.
4. Kontynuacja rejestracji głębokości i momentu. Niezaplanowany wzrost momentu w nietypowej głębokości jest natychmiastowym sygnałem do zatrzymania się pojazdu. Nagranie służy jednocześnie jako dokument dla operatora sieci.

 

Konkretne warunki pracy w strefie ochronnej określa oświadczenie zarządcy sieci oraz odpowiedni przepis dla danego rodzaju prowadzenia działalności. Rozmiar i zakres interwencji należy uzgodnić przed rozpoczęciem prac.

1. Projektowe przygotowanie i opinie administratorów sieci. Statik określi typ i długość wkręcenia oraz odstępy punktów w zależności od obciążenia konstrukcji. Zapewni się wykreślenie i wytyczenie wszystkich sieci inżynieryjnych w trasie.
2. Podstawy geotechniczne wzdłuż całej długości trasy. Ponieważ profil zmienia się w trakcie trasy, należy sprawdzić wytrzymałość w reprezentatywnych punktach poszczególnych odcinków, a nie tylko w jednym miejscu. Projekt według Eurocode 7.
3. Przenoszone znaki drogowe i blokady. Powstanie stanowiska pracy zgodnie z zatwierdzonym rozwiązaniem technicznym dotyczącym transportu, zazwyczaj w jednym pasie ruchu lub w nocy.
4. Postępowe skręcanie wzdłuż trasy. Maszyna porusza się po trasie, zakłada punkt po punkcie. W przypadku zakładania bocznego bez konieczności przemieszczania się między punktami. Moment i głębokość są rejestrowane dla każdego punktu.
5. Kontrola orientacji i położenia. Oszacowanie odchylenia od projektowanej pozycji i orientacji dla każdego punktu, w formie protokołu.
6. Wyposażenie konstrukcji i rozluźnienie odcinka. Ściana, słup lub panel montuje się bezpośrednio po wkręceniu wmontowawacza. Gotowy segment można zamontować bez oczekiwania na wyschnięcie.